پديده وقف داراي حيطه گسترده اي از فعاليت و اقدام مي باشد، تا جايي که اگر به درستي هدايت شود، به بسياري از نيازها پاسخ مي دهد و هيچ گاه جامعه انساني با کمبودهاي اقتصادي، اجتماعي، آموزشي و فرهنگي روبرو نخواهد شد. اما مهم اين است که هم نيازها بر اساس اولويت در سطح افکار عمومي معرفي شود و هم ضرورت آن عيني و متناسب با عواطف و درک و توجه واقفان لحاظ گردد. البته وقف مي تواند در جنبه شخصي و خانوادگي نقش داشته باشد و گاه در بعد عمومي و در جهت پرکردن خلأهاي اجتماعي، که قرآن بر کارهاي عمومي و همياري و حل مشکلات و برطرف کردن نابسامانيهاي جامعه از طريق تعاون بر نيکي تأکيد مي کند. زيرا هر چند انسان به دليل حب فرزند و حفظ اموال خود از دست يازيدن ديگران، گاه وقف مي کند، اما آنچه در اين ميان بيشتر ارزش دارد، و قرآن آن را ترويج مي کند فرهنگ سازي براي انجام کارهاي عام المنفعه و نهادينه کردن روحيه همدلي و همکاري و تشويق به تعاون و کمک به ديگران است؛ «تعاونوا علي البر و التقوي و لا تعاونوا علي الاثم و العدوان و اتقوا الله ان الله شديد العقاب» (مائده /2) و در نيکوکاري و پرهيزگاري با يکديگر همکاري کنيد و در گناه و تعدي دستيار هم نشويد و از خدا پروا کنيد که خدا سخت کيفر مي دهد.